ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ
44 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήρθε σε μια στιγμή πολύ κρίσιμη για την πορεία του δικτατορικού καθεστώτος. Την περίοδο εκείνη και με την συνενοχή όλου του πολιτικού κόσμου υπήρχε προσπάθεια για μια «φιλελευθεροποίηση» της χούντας. Μια κίνηση που αποσκοπούσε στο να νομιμοποιήσει τη χούντα στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας. 
Το φοιτητικό κίνημα της εποχής είχε ήδη δώσει πολλούς αγώνες και σιγά-σιγά ωρίμαζε στην ελληνική κοινωνία η ιδέα για αντροπή της χούντας. Τη βωβή αυτή δυσαρέσκεια της κοινωνίας ήρθε να εκφράσει η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ξεκινώντας από φοιτητικά αιτήματα (δημοκρατικοί σύλλογοι κ.α.) κατάλαβε ότι αυτά δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν σε δικτατορικό καθεστώς. Προσπάθησε έτσι και κατάφερε να συνδεθεί με τους εργαζόμενους και τους αγρότες και κατάφερε να μετατρέψει το Πολυτεχνείο σε γεγονός τεράστιας σημασίας που συσπείρωσε γύρω του ευρύτερα κομμάτια του ελληνικού λαού και κατάφερε εν τελη, παρά την καταστολή του χουντικού μηχανισμού, να ανατρέψει το καθεστώς!
44 χρόνια έχουν περάσει απ’την ιστορική εξέγερση του Πολυτεχνείου κι όμως ο φασισμός και η φτώχεια δεν έχουν πεθάνει ακόμα. Το βλέπουμε καθημερινά από την μνημονιακή και αυταρχική πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων, η οποία έρχεται να καταστρέψει το μέλλον της γενιάς μας.
Εκείνο το φοιτητικό κίνημα που αντιστάθηκε στην καταπίεση της χούντας και αποτέλεσε τη σπίθα για την λαική εξέγερση, πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση για μας, ώστε να βγούμε στους δρόμους ως νεολαία, ως πρωτοπόρα γενιά. Για να εξαλείψουμε την ανεργία και να εξασφαλίσουμε το εργασιακό μας μέλλον, το οποίο βλέπουμε συνεχώς να δυσχερένει με την αποστοίχηση επαγγελματικών διακιωμάτων από τα πτυχία μας.
Αν οι φοιτητές τότε κατάφεραν να ανατρέψουν τη χούντα, μπορούμε και εμείς σήμερα να αντισταθούμε στη ζωή και το μέλλον που μας ετοιμάζουν!